Iedereen doet ook echt enorm zn best om me hier thuis te laten voelen, tis eigenlijk wel mooi. Het probleem is dat mn creools echt nog niet goed is, een gesprekje met twee/drie gaat wel, maar verder nog niet. Vandaag was het er ook al een eerste vergadering met een partnerorganisatie van PDID, en veel heb ik daar nog niet van begrepen. Maar bon, ik werk eraan, en praat hier ver enkel nog creools, dus dat komt wel in orde.
Hopelijk komt mn voet ook snel weer in orde....Vorige week zaterdag waren we op bezoek geweest in La Chapelle, hier niet ver vandaan. Het was de dag van het bos, en daarvoor had oa PDI een hele hoop mensen gemobiliseerd om dit te vieren. Was eigenlijk indrukwekkend, er werd een tocht gehouden naar een bron in de bergen, om de bomen en het water te vieren. En ondertussen werden er allerlei liedjes gezongen over bomen planten en al. De animatoren van het PDI werken blijkbaar veel met liedjes, zodat de boodschap makkelijker in de hoofden van de mensen zou blijven hangen.
Dus alles goed en wel, wij de berg op, maar bij het afdalen liep er net iets fout. In mn enthousiasme ;-) wou ik net iets te snel afdalen en heb ik mn enkel omgeslagen. En laat het nu net dat zijn, waar ik echt geen goede ervaring mee heb. Bon, deze keer was het mijn linkervoet, tot op dat moment nog mn 'goeie'. Nu ligt hij in de gips, en kan niet echt meer aanspraak maken op die titel...
We zijn dan ook maar naar de kliniek geweest, omdat ik toch effe wou checken of alles wel goed zou komen. De röntgenfoto's tonen geen breuken, dus dat is al goed. Voor de zekerheid hebben ze toen toch in de gips gestoken. Maar toen ik woensdag bij de dokter ging, en de gips eraf ging, zag die enkel nog massa's blauw, en enorm pijnlijk, en dus weer terug in de gips. En dat nu nog drie weken! Gelukkig had de père nog een paar krukken liggen, waarmee ik nu kan rondhuppelen. Hopelijk zijn de ligamenten snel weer hersteld, want hoe erg de schade net is, is me nog altijd niet duidelijk (en kon de dokter me blijkbaar ook niet vertellen...)
Maar nu zit ik dus in Desarmes, en jammer genoeg kan ik de omgeving nu maar moeilijk verkennen, maar dat komt wel in orde. Ik logeer hier in het vormingscentrum van het PDI, waar ze een kamer en keuken geïnstalleerd hebben. Maar het is hier wel vrij luxueus vind ik zelf. Elektriciteit, internet, een echte douche! Indrukwekkend. Hier zitten blijkbaar ook een pak minder muggen, en dat kan ik alleen maar toejuichen.
Morgen begint de eerste echte werkweek, ook al is het op twee krukken.
Tot later,
Marijke
Hopelijk ben je nu al hersteld!
BeantwoordenVerwijderenNog veel succes alginder!