Kasket chinwa

De senaatsverkiezingen van zondag zijn gepasseerd, en zoals een beetje verwacht is er niet veel van in huis gekomen. Naar horen zeggen is er in PaP weinig of niet gestemd geweest. Hier in Desarmes is er wel gestemd geweest.. en hoe. Er zijn verschillende relletjes geweest, problemen met de stembrieven, en uiteindelijk zijn de stembureaus veel te vroeg gesloten, omdat er rellen waren, en één (of meerdere?) bureaus in brand gestoken. Maar dit alles lijkt de Haïtianen hier niet te verbazen, ze reageren er nogal gelaten op. Ze zijn hier dan ook al wel wat gewoon..
De ochtend na de verkiezingen moest ik naar een mis hier in Desarmes (teller staat voorlopig op twee), en daar stak de pastoor een serieuze preek af over de politiek, en om af te sluiten vroeg hij aan de gemeenschap om zich terug te verzoenen, na de bewogen verkiezingsdag zondag. Blijkbaar zijn er hier lokaal twee ambitieuze kandidaten, en die zorgen hier voor enige verdeeldheid..vandaar de afgebrande stembureau’s..

Voor de rest gebeurt er hier niet veel, voor mij toch nog niet. Mijn voet is aan de beterhand, maar nog niet echt goed genoeg voor de velden, en dus zit ik me hier voorlopig nog serieus te vervelen. Ik hoop dat we hier snel de planning gaan opmaken voor mei, en dat ik hier iets kan beginnen doen, want nu is het wel goed geweest.
Ook ’s avonds valt er hier niet al teveel te beleven hier, in ‘mijn huis’, dat eigenlijk de bureau van het PDID is. Iedereen is naar huis, en meestal is er tegen de avond geen stroom meer (batterijen plat) en dan is er dus geen reet meer te doen. Je kan dan enkel een kaars aansteken, om wat licht te hebben, en een boek lezen – ondertussen zit ik wel ver door mijn voorraad boeken heen. Ik hoop dan ook nog een keer op bezoek naar PaP te kunnen, of eens naar Saint-Marc, hier niet zover vandaan, aan de zee.

Maar alle, ik heb er goede hoop op dat ik toch snel kan gaan beginnen werken. En hoop doet leven, zeker in Haïti!

Groeten,

Marijke