donderdag 24 september 2009

'Vakantie'

Met enige vertraging, maar dan toch een verslagje over mijn 'vakantie' in augustus. Helaas krijg ik hier geen vakantie van het PDID, maar gezien we de weekends ook werken, kan ik maandelijks tien dagen verlof nemen. Maar toch: vakantie dus!
Stéphanie is een collega-vrijwilligster voor BD, en werkt in het noorden, in Gros Morne. Twee vrienden van haar kwamen op bezoek vanuit België, en ik kon een deel van hun reis in Haïti meedoen. Met de pickup vanuit PauP naar Gros Morne, en daar enkele dagen verbleven bij Stéphanie op het werk. In Gros Morne werken ze vooral rond mango's, en het was wel eens leuk om te zien het daar werkt - of niet altijd werkt. Het mango-festival hebben we helaas gemist, omdat er enkele onvoorziene problemen opdoken, maar we zijn wel in de rivier gaan zwemmen, en hebben ondere andere Stéphanie haar 'stamcafé' kunnen bezoeken.


De rivier, zonder blancs erin


Nadien zijn we naar Cap Haïtien gegaan, en daar enkele dagen op hotel gezeten. Dat klinkt redelijk decadent, maar dat was het niet. De twee toeristen uit Belgïe die enkel nog maar PauP gezien hadden, en daar lekkere sandwichen hadden gegeten, hadden gelukkig voor ons - en jammerlijk voor hen - de kamer met het stinkende rioolputje, de onuitstaanbare hitte, en ongedierte. De vrijwilligisters - die al genoeg van die miserie ondergaan - hadden meer geluk.

De volgende dag in Cap bezochten we Milot, zo'n 20km vanuit Cap Haïtien. Daar werd door roi Christoph in 1804 aan de constructie van de citadel La Ferrière begonnen, op de top van de berg Bonnet-à-l-Evêque. De werken aan de citadel hebben meer dan tien jaar geduurd, en wel 200 000 mannen hebben eraan gewerkt, waarvan zo'n tiende erbij doodviel. Aan de voet van de citadel, werd het paleis Sans-Souci gebouwd. Kortom, een 'toeristische trekpleister' in Haiti. De citadel ligt natuurlijk wel op de berg, dus de dapperen stappen naar boven, en de - net als ik - iets minder dapperen huren een paard.




paleis Sans-Souci


De citadel, boven op de berg


Prachtig uitzicht vanop de citadel

De (lijdens)weg naar boven


Vanuit Cap zijn we terug naar PauP gereisd, en vandaaruit zijn de anderen verder naar het zuiden getrokken, om uiteindelijk hun reis allemaal in de kliniek, of toch zo ziek als een hond, te beëindigen. Ik zat ondertussen al lang - gezond en wel - terug in Desarmes.

0 reacties:

Een reactie plaatsen